Italiaans IJs

0 reacties | juni 30, 2013

Waar de uitvinding van ijs vandaan komt is niet helemaal duidelijk. De Italianen zelf zijn het ook niet allemaal met elkaar eens. In het Noorden, De Dolomieten, beweert men dat het ijs daar als eerste werd geproduceerd. Maar in Toscane zegt men dat in de tijd van de renaissance, Catharina de Medici het recept, ter ere van haar huwelijk met Hendrik IV, uit Parijs zou hebben meegebracht. En dan zijn er nog de Sicilianen, die trots zijn op het feit dat ze de bereiding van ijs in de 9e en 10e eeuw van de Arabieren leerden en het daarna verder ontwikkeld hebben.

Maar wat is nu waar?995309_452524351504998_1835801431_n

Uit historische vondsten is gebleken dat al duizenden jaren geleden al ontdekt was hoe lekker fruit smaakte met ijs of bergsneeuw. De Chinezen ontwikkelden een techniek waarbij zij zout (salpeter met water) gebruikten om hun ijs wat harder en steviger te maken.

In Europa zouden de Romeinen dol zijn op de “sorbet” en zij serveerden hun gasten ijsgerechten bereid met bergsneeuw, honing en fruit. Daarna ging de kennis van ijsbereiding een beetje verloren.
De Arabieren namen de geheimen van de Romeinen over en verfijnden de methode op Sicilië, het eiland dat op de grens van het Arabische rijk lag. Zij gaven het lekkernij de benaming “sharbat”, wat ook lijkt op sorbet.

Marco Polo, zou vanuit zijn reizen naar het Verre Oosten, niet alleen de pasta mee hebben genomen, maar ook de formule om ijs te maken dat langer houdbaar was.

In de 16e eeuw reisde de welgestelde Italiaanse dame Catherina de Medici met haar hele hofhouding naar Frankrijk en introduceerde op deze manier het ijskoude lekkernij in Frankrijk en al gauw werd het toetje populair in heel Europa.

Het duurde nog een paar eeuwen voordat het roomijs werd uitgevonden. Er is nog steeds discussie bij de experts of het roomijs nu door Procopio of door de chef-kok van de Engelse koning Charles I is ontwikkeld. Het recept van ijs op basis van room en melk (latte), was in ieder geval het begin van de benaming “gelato”.

In 1868 opende de Siciliaan Francesco Procopio de Coltelli zijn eerste ijssalon in Parijs: Café Procope. Men name de welgestelden raakten al snel enthousiast over de verschillende ijskoude lekkernijen. Zelfs Napoleon, Chopin, Balzac en Voltaire waren er graag gezien gasten. In de loop der jaren werd de koeltechniek en de ijsbereiding steeds verder geperfectioneerd.

De Gelato werd steeds populairder in de 19 en 20e eeuw. Kleine ondernemers uit de streek Veneto probeerden het vakmanschap te verfijnen en ook vanuit de Dolomieten specialiseerden zich steeds meer (vaak werklozen smeden) zich in het vak en trokken met hun ijscokarren door de badplaatsen en stadjes.

Sinds 2003 is er in Bologna zelfs een echte Universiteit waar je de kunst van het IJs maken kunt leren. Vanuit de hele wereld komen zij naar de IJsmeesters om de kunsten van het vak te leren.
Over de hele wereld komt men om hier om de kunst van het ijs maken te leren! Carpigiani, een Italiaanse firma die ijs machines produceert, richtte de Universiteit Gelato in 2003 op met het idee de kwaliteit van de ambachtelijk gemaakte ijs wereldwijd te bevorderen. Niet alleen leer je er op een ambachtelijke manier ijs maken, Carpigiani Gelato University helpt ook ondernemers met het succesvol maken van een eigen ijssalon. Er wordt les gegeven door Maestri del Gelato: meester ijsbereiders, waarbij flink geëxperimenteerd wordt met allerlei smaken. van fruitcombinaties tot ijs van olijfolie en Parmezaanse kaas!

Jaarlijks worden er ongeveer 12.000 cursussen gegeven door de IJsmeesters over de hele wereld! Kijk voor meer informatie op de website van la Scuola dei Gelatieri www.gelatouniversity.com

 

Bronnen: Culinaria Italia, Panoram Magazine